PERJANJIAN INFLUENCER DENGAN JENAMA / BRAND DI MALAYSIA

Perjanjian influencer dengan brand ialah persetujuan komersial yang menetapkan kerja promosi, bayaran, hak penggunaan kandungan dan tanggungjawab kedua-dua pihak. Di Malaysia, perjanjian sebegini boleh menjadi kontrak yang mengikat apabila syarat pembentukan kontrak dipenuhi. Dokumen bertulis yang jelas wajar disediakan, walaupun kontrak biasa tidak semestinya memerlukan dokumen formal yang ditandatangani.

Seorang pencipta kandungan TikTok menerima tawaran melalui mesej langsung untuk menghasilkan dua video produk penjagaan kulit. Jenama bersetuju membayar RM3,000 selepas kedua-dua video diterbitkan. Namun, selepas rakaman siap, jenama meminta tiga kali pindaan, satu video tambahan dan hak untuk menggunakan wajah influencer itu dalam iklan berbayar selama setahun. Jika perkara ini tidak dibincangkan pada awalnya, pertikaian mungkin timbul tentang skop kerja dan hak jenama menggunakan video tersebut.

Urusan brand collaboration atau kerjasama jenama boleh melibatkan influencer, selebriti media sosial, pencipta kandungan, agensi pemasaran dan pemilik perniagaan. Perkara yang perlu difahami bukan sekadar sama ada kontrak telah ditandatangani, tetapi juga apa yang dijanjikan, siapa yang bertanggungjawab membayar, bagaimana kandungan boleh digunakan dan apa pilihan yang tersedia apabila timbul pertikaian.

Apa Maksud Perjanjian Influencer dengan Brand?

1. Dalam pemasaran digital, influencer atau pempengaruh media sosial ialah individu yang mempunyai pengikut dan menggunakan pengaruhnya untuk memperkenalkan produk, perkhidmatan atau sesuatu jenama. Sesuatu kerjasama dengan jenama boleh mengambil bentuk video TikTok, hantaran Instagram, sesi siaran langsung, ulasan produk, kehadiran acara atau penghasilan kandungan untuk digunakan oleh pihak jenama sendiri.

2. Perjanjian influencer dengan brand ialah persetujuan tentang perkara yang perlu diberikan oleh setiap pihak. Influencer mungkin bersetuju menghasilkan kandungan, menerbitkannya pada akaun tertentu atau membenarkan penggunaan wajah dan suaranya. Jenama pula mungkin bersetuju memberikan bayaran, produk, komisen atau bentuk imbuhan lain. Tidak semua kerjasama mempunyai struktur yang sama, dan menerima produk percuma sahaja tidak semestinya membuktikan wujudnya kewajipan untuk menghasilkan promosi.

3. Dalam kebanyakan kes, perjanjian ini ialah kontrak perkhidmatan komersial, bukannya kontrak pekerjaan. Walau bagaimanapun, label seperti freelancer atau independent creator tidak menentukan kedudukan undang-undang secara muktamad; sifat hubungan sebenar masih penting. Jika agensi pemasaran menjadi orang tengah, pihak yang sebenarnya terikat untuk membayar dan menerima kerja juga perlu dikenal pasti.

4. Contohnya, jenama A melantik pencipta kandungan B untuk menerbitkan satu ulasan produk di akaun B. Ini berbeza daripada keadaan jenama A hanya membeli sebuah video tanpa memerlukan hantaran pada akaun B. Kedua-duanya melibatkan kandungan digital, tetapi skop kerja, bayaran dan hak penggunaan yang diperlukan mungkin tidak sama.

Mengapa Influencer dan Brand Memerlukan Perjanjian Bertulis?

5. Perjanjian bertulis tidak semata-mata disediakan untuk menghadapi saman. Tujuan utamanya ialah menetapkan jangkaan pihak-pihak sebelum kempen bermula. Sebuah dokumen yang ringkas tetapi jelas boleh mengelakkan pertikaian tentang perkara yang sebenarnya termasuk dalam harga, tarikh penerbitan dan sejauh mana jenama boleh menggunakan kandungan yang dihasilkan.

6. Bagi influencer, antara risiko utama ialah pertambahan kerja tanpa bayaran, arahan mengubah kandungan berkali-kali, kelewatan bayaran dan penggunaan video untuk iklan berbayar walaupun persetujuan asal hanya melibatkan hantaran organik. Bagi jenama, risiko pula termasuk video tidak diserahkan, kandungan bercanggah dengan arahan kempen, siaran dipadam terlalu awal atau kenyataan promosi yang menimbulkan masalah reputasi.

7. Prinsip asas kontrak Malaysia boleh dirujuk melalui seksyen 10 Akta Kontrak 1950, tetapi dokumen yang ditandatangani juga tidak menjadikan semua terma secara automatik sah atau boleh dikuatkuasakan. Sesuatu klausa masih boleh dipersoalkan berdasarkan undang-undang yang terpakai, termasuk larangan perdagangan, ketidakpastian terma atau perkara yang menyalahi undang-undang.

8. Dalam amalan, dokumen bertulis membantu kedua-dua pihak merujuk kembali kepada persetujuan asal apabila kakitangan jenama, pengurus kempen atau agensi bertukar. Ia juga memudahkan pihak yang menilai sesuatu pertikaian mengenal pasti sama ada kerja telah dilaksanakan dan pembayaran sudah perlu dijelaskan.

Adakah Persetujuan Melalui WhatsApp, DM atau E-mel Merupakan Kontrak yang Sah?

9. Boleh, jika komunikasi tersebut menunjukkan suatu kontrak yang sah benar-benar telah terbentuk. Seksyen 6 dan 7 Akta Perdagangan Elektronik 2006 mengiktiraf mesej elektronik serta pembentukan kontrak melalui komunikasi elektronik dalam transaksi yang termasuk dalam skop Akta tersebut. Ini bermakna ketiadaan dokumen PDF bertandatangan bukan alasan yang mencukupi, dengan sendirinya, untuk menafikan semua persetujuan yang dibuat melalui WhatsApp, mesej langsung atau e-mel.

10. Mahkamah masih perlu menentukan sama ada terdapat tawaran, penerimaan yang jelas, balasan yang sah, keupayaan berkontrak, persetujuan bebas dan terma yang cukup pasti. Seksyen 7, 10 dan 30 Akta Kontrak 1950 berkaitan dengan persoalan tersebut. Sebagai contoh, mesej “Boleh bincang harga dulu” mungkin menunjukkan rundingan yang belum selesai, manakala persetujuan terhadap dua video, jumlah bayaran dan tarikh penerbitan boleh memberi gambaran yang berlainan.

11. Bukti digital perlu disimpan secara lengkap, termasuk identiti akaun yang berkomunikasi, keseluruhan perbualan yang relevan, dokumen lampiran, invois, bukti serahan kerja dan rekod pembayaran. Seksyen 90A Akta Keterangan 1950 berkaitan dengan penerimaan dokumen yang dihasilkan oleh komputer, namun ketulenan, konteks, syarat pembuktian dan berat sesuatu bukti tetap penting. Tangkapan skrin yang terpotong boleh mencetuskan pertikaian tentang maksud sebenar persetujuan.

12. Perlu dibezakan antara pembentukan kontrak secara elektronik dengan keperluan bertulis bagi perkara khusus. Sebagai contoh, penyerahhakan atau lesen hak cipta tertakluk kepada seksyen 27(3) Akta Hakcipta 1987 yang memperuntukkan keperluan bertulis. Oleh itu, walaupun perjanjian perkhidmatan boleh terbentuk melalui mesej, terma penggunaan hak cipta tidak wajar dibiarkan samar.

Apakah Terma Penting dalam Perjanjian Influencer dengan Brand?

13. Perjanjian yang baik perlu mengenal pasti pihak yang terikat, termasuk nama individu atau nama syarikat, nombor pendaftaran perniagaan jika berkaitan, alamat untuk notis dan peranan agensi. Jika seseorang pekerja agensi menghantar tawaran, perlu jelas sama ada agensi itu sendiri merupakan pihak berkontrak atau hanya bertindak bagi pihak jenama.

14. Terma kerja pula patut menyatakan platform yang terlibat, jenis kandungan, kuantiti, tempoh video, bahasa, tarikh penyerahan draf, tarikh penerbitan dan tempoh hantaran perlu kekal di akaun. Jangan bergantung semata-mata pada frasa seperti “dua hantaran lengkap” kerana maksudnya boleh berbeza mengikut pemahaman pihak-pihak.

15. Aspek kewangan perlu merangkumi jumlah bayaran, bilangan ansuran, tarikh invois dan pembayaran, kos produksi tambahan, cukai atau caj yang dipersetujui, syarat komisen serta keadaan yang membolehkan pemotongan bayaran. Perjanjian juga perlu menjelaskan bilangan pindaan kandungan yang termasuk dalam harga dan bagaimana pertambahan kerja akan diluluskan.

16. Perkara lain yang wajar diberikan perhatian ialah pemilikan dan lesen kandungan, penggunaan imej serta suara influencer, pengiklanan berbayar, eksklusiviti, kewajipan penzahiran iklan tajaan, kerahsiaan, pembatalan, proses menyelesaikan aduan dan forum penyelesaian pertikaian. Bagi kempen yang melibatkan produk terkawal, tanggungjawab mengesahkan dakwaan produk dan bahan kelulusan perlu dinyatakan dengan jelas.

Bagaimana Skop Kerja dan Kandungan Promosi Perlu Ditetapkan?

17. Skop kerja atau scope of work perlu cukup khusus supaya pencapaian kempen boleh dinilai tanpa bergantung kepada andaian. Dalam kempen TikTok, jelaskan sama ada influencer hanya perlu menyerahkan fail video kepada jenama atau turut menerbitkannya pada akaun sendiri. Jika terdapat Instagram Story, video siaran langsung atau penggunaan pautan affiliate, perkara itu perlu dinyatakan berasingan.

18. Bilangan pindaan selepas jenama menerima draf ialah antara perkara yang sering menimbulkan salah faham. Influencer mungkin menganggap satu pusingan pindaan termasuk dalam harga, sedangkan jenama menjangka pindaan sehingga puas hati. Perjanjian patut menetapkan masa maklum balas, jumlah pindaan yang dibenarkan dan bayaran tambahan jika perubahan memerlukan rakaman baharu atau skrip yang berbeza daripada arahan asal.

19. Sesetengah kempen menjadikan jumlah tontonan, kadar interaksi atau jualan sebagai penanda aras. Penanda aras perlu dibezakan daripada jaminan hasil. Melainkan dipersetujui secara jelas, penghasilan video dan penerbitannya tidak sepatutnya disamakan secara automatik dengan jaminan memperoleh jumlah jualan tertentu. Jika bayaran bergantung kepada prestasi, formula dan sumber data mesti boleh disemak.

20. Contohnya, satu perjanjian boleh menetapkan “dua video berdurasi 30 hingga 60 saat, satu pusingan pindaan bagi setiap video dan penerbitan dalam tempoh tujuh hari selepas kelulusan bertulis”. Rumusan sedemikian lebih mudah digunakan untuk menilai sama ada kerja telah disiapkan berbanding janji umum untuk “menghasilkan kandungan yang menarik”.

Bagaimana Bayaran, Deposit dan Komisen Influencer Patut Dipersetujui?

21. Pembayaran boleh berbentuk fi tetap, pendahuluan, bayaran mengikut peringkat kerja, komisen jualan atau gabungan beberapa kaedah. Tiada satu struktur yang sesuai untuk semua kerjasama. Namun, setiap kaedah perlu mempunyai titik masa yang jelas tentang bila bayaran perlu dijelaskan, contohnya selepas draf diluluskan, selepas hantaran diterbitkan atau selepas laporan jualan disahkan.

22. Jika kempen bernilai RM4,000, pihak-pihak boleh bersetuju bahawa RM2,000 dibayar sebelum pengeluaran kandungan dan bakinya selepas hasil kerja yang ditetapkan diserahkan. Ini sekadar contoh pembahagian bayaran, bukannya syarat undang-undang yang diwajibkan. Klausa juga patut menyatakan kesan pembatalan dan sama ada bayaran pendahuluan ialah fi untuk kerja awal, bayaran sebahagian harga atau deposit jaminan prestasi, kerana istilah yang digunakan boleh mempunyai kesan berbeza.

23. Bagi komisen affiliate, tetapkan maksud jualan yang layak, kadar komisen, tempoh atribusi, pengendalian pemulangan barang dan tarikh laporan. Jika bayaran dibuat oleh agensi dan bukannya pemilik jenama, identiti penghutang kontrak mestilah jelas. Influencer tidak patut menganggap pihak yang mempunyai jenama terkenal semestinya bertanggungjawab membayar jika kontrak sebenarnya dibuat dengan entiti lain.

24. Sebelum mempertikaikan bayaran, simpan kontrak, invois, bukti penerbitan atau serahan, komunikasi kelulusan dan penyata komisen. Tuntutan terhadap bayaran tertunggak akan lebih kukuh apabila tarikh matang dan syarat yang telah dipenuhi boleh dibuktikan. Sebaliknya, kes akan menjadi lebih rumit jika bayaran dikatakan bergantung kepada kelulusan yang tidak mempunyai kriteria objektif.

Siapa Memiliki Hak Cipta Video dan Gambar yang Dihasilkan oleh Influencer?

25. Hak cipta tidak boleh ditentukan hanya berdasarkan siapa yang memegang kamera, muncul dalam video atau memuat naik kandungan tersebut. Seksyen 26(1) Akta Hakcipta 1987 memperuntukkan prinsip pemilikan awal pada pencipta, manakala seksyen 26(2) mempunyai peruntukan khusus bagi karya yang ditempah dan karya yang dibuat dalam perjalanan pekerjaan. Bagi karya yang ditempah, hak cipta boleh disifatkan dipindahkan kepada pihak yang menempah, tertakluk kepada perjanjian yang menolak atau mengehadkan pemindahan tersebut.

26. Perjanjian influencer patut menyatakan sama ada jenama memperoleh pemilikan hak cipta atau hanya lesen menggunakan kandungan untuk tujuan tertentu. Lesen boleh dihadkan kepada platform, kawasan, tempoh dan jenis penggunaan, contohnya untuk hantaran organik sahaja tanpa hak menjalankan iklan berbayar atau menyerahkan kandungan kepada pihak lain. Seksyen 27 Akta Hakcipta 1987 berkaitan dengan penyerahhakan dan lesen, termasuk keperluan bertulis di bawah subseksyen 27(3).

27. Contohnya, influencer bersetuju menerbitkan satu ulasan produk pada akaun TikTok sendiri. Selepas kempen tamat, jenama mahu menggunakan video yang sama sebagai bahan iklan berbayar selama 18 bulan. Hak untuk menggunakan video bagi iklan sedemikian perlu dinilai berdasarkan persetujuan dan kedudukan hak cipta sebenar. Tidak tepat untuk menganggap bahawa jenama sentiasa bebas menggunakan semua kandungan tanpa had, atau bahawa influencer sentiasa memiliki hak sepenuhnya walaupun karya itu ditempah.

28. Perhatian juga perlu diberikan kepada hak lain yang mungkin terlibat, termasuk muzik, rakaman pihak ketiga, grafik berlesen dan penggunaan wajah atau suara seseorang. Pemilikan hak cipta video tidak semestinya menyelesaikan semua isu kebenaran penggunaan bahan yang dimasukkan ke dalam video. Jika kerjasama melibatkan beberapa pencipta, jurukamera atau agensi, rantaian kebenaran dan pemilikan perlu diteliti lebih awal.

Bolehkah Brand Menghalang Influencer Mempromosikan Produk Pesaing?

29. Sesetengah jenama mahu memastikan influencer tidak mempromosikan produk pesaing dalam tempoh kempen. Klausa ini dikenali sebagai exclusivity clause, iaitu klausa eksklusiviti. Sebagai contoh, jenama minuman mungkin mahu influencer yang dilantik tidak menerbitkan iklan minuman pesaing sepanjang kempen pelancaran produk.

30. Kedudukan klausa tersebut perlu dilihat bersama seksyen 28 Akta Kontrak 1950 yang berkaitan dengan perjanjian menyekat perdagangan atau profesion. Larangan mempromosikan produk pesaing sepanjang pelaksanaan sesuatu kempen perlu dibezakan daripada larangan meneruskan kerjasama komersial selepas kontrak tamat. Seksyen 28 menyatakan prinsip bahawa perjanjian yang menyekat seseorang daripada menjalankan profesion, perdagangan atau perniagaan yang sah adalah terbatal setakat sekatan itu, tertakluk kepada pengecualian dalam seksyen tersebut. Oleh itu, kesahan klausa tidak patut ditentukan berdasarkan perkataan "eksklusif" semata-mata; skop sebenar kewajipan dan kesan sekatan mesti diperiksa.

31. Perjanjian patut memperincikan kategori produk yang dianggap bersaing, platform yang terlibat, tempoh sekatan dan sama ada ia terpakai kepada kerjasama lama yang sudah dipersetujui. Sekatan yang tidak jelas, seperti melarang influencer bekerjasama dengan “mana-mana jenama berkaitan” tanpa had masa, boleh menimbulkan pertikaian tafsiran dan kebolehkuatkuasaan.

32. Dari sudut komersial, influencer juga perlu mengambil kira peluang pendapatan yang mungkin terlepas apabila bersetuju memberikan hak eksklusif. Bagi jenama pula, sekatan perlu cukup terarah kepada kepentingan kempen. Larangan yang terlalu luas boleh menghadkan peluang kerjasama influencer selepas kempen tersebut dan pada masa yang sama mengundang pertikaian tentang kesahannya.

Bolehkah Influencer atau Brand Membatalkan Kerjasama Sebelum Kempen Tamat?

33. Pembatalan kerjasama tidak semestinya dibenarkan tanpa akibat kewangan. Kedudukan pihak-pihak bergantung kepada klausa penamatan, tahap pelaksanaan kerja, sebab pembatalan dan peruntukan undang-undang yang terpakai. Antara situasi yang patut dibezakan ialah pembatalan sebelum kerja bermula, selepas draf diserahkan dan selepas sebahagian kandungan diterbitkan.

34. Perjanjian boleh menetapkan hak membatalkan kempen dengan notis tertentu, bayaran bagi kerja yang telah disiapkan, kos produksi yang tidak boleh dipulangkan dan tindakan apabila salah satu pihak gagal memberikan bahan atau kelulusan yang diperlukan. Ketiadaan klausa yang jelas meningkatkan kemungkinan pertikaian tentang jumlah yang masih perlu dibayar.

35. Seksyen 40 Akta Kontrak 1950 berkaitan dengan keadaan pihak berkontrak enggan atau menjadikan dirinya tidak berupaya melaksanakan janjinya secara keseluruhan. Namun, tidak semua kelewatan, pertukaran arahan atau kesilapan kecil memberikan hak serta-merta kepada satu pihak untuk menamatkan kontrak. Perlu diperiksa sama ada pelanggaran itu memenuhi syarat undang-undang atau klausa penamatan yang dipersetujui.

36. Contohnya, influencer telah membeli kelengkapan penggambaran, menyewa studio dan menyiapkan draf berdasarkan arahan jenama, tetapi kempen dibatalkan sehari sebelum penggambaran akhir kerana perubahan strategi pemasaran. Jika pembatalan berlaku atas alasan komersial biasa, persoalan tentang fi kerja yang telah dilakukan dan kos yang boleh dituntut patut dijawab berdasarkan kontrak serta bukti perbelanjaan, bukannya anggapan bahawa semua bayaran boleh dipulangkan atau ditahan.

Apa Berlaku Jika Influencer atau Brand Melanggar Perjanjian?

37. Pelanggaran kontrak atau breach of contract berlaku apabila sesuatu kewajipan kontrak tidak dilaksanakan sebagaimana yang diperlukan. Bagi influencer, contohnya, kegagalan menerbitkan video pada tarikh yang dipersetujui mungkin menjadi isu. Bagi jenama, kegagalan membayar fi selepas syarat pembayaran dipenuhi juga boleh menjadi pelanggaran. Namun, tanggungjawab pihak-pihak perlu dibaca daripada kontrak keseluruhan, bukan daripada satu mesej yang dipetik secara berasingan.

38. Seksyen 74 Akta Kontrak 1950 berkaitan dengan pampasan bagi kerugian yang berpunca daripada pelanggaran kontrak. Jika terdapat klausa jumlah ganti rugi yang ditetapkan terlebih dahulu, seksyen 75 pula boleh menjadi relevan. Dalam kedua-dua keadaan, pihak yang menuntut mesti mengenal pasti asas tanggungjawab dan remedi yang dibenarkan; tuntutan angka besar dalam surat tuntutan bukan bukti bahawa jumlah tersebut semestinya akan diberikan oleh mahkamah.

39. Tidak semua pertikaian perlu berakhir dengan tindakan mahkamah. Penjelasan bertulis, penyerahan kandungan yang tertangguh, pembayaran yang dipersetujui semula atau penamatan secara persetujuan bersama mungkin memberikan penyelesaian yang lebih cepat dan seimbang. Jika perjanjian memerlukan penyampaian notis melalui saluran tertentu, kaedah tersebut perlu dipatuhi. Sebelum tindakan undang-undang dipertimbangkan, nilai tuntutan, kemampuan pihak lawan membayar dan kos sebenar litigasi perlu dibandingkan.

40. Mahkamah lazimnya akan meneliti identiti pihak yang berkontrak, terma yang boleh dibuktikan, dokumen kempen, komunikasi kelulusan, kerja yang diserahkan, bayaran yang dibuat dan kerugian yang dituntut. Bukan semua ketidakpuasan hati terhadap kualiti kandungan boleh ditukar menjadi tuntutan kontrak jika standard yang didakwa sebenarnya tidak pernah dipersetujui.

41. Jika influencer enggan menyiapkan rakaman yang dijanjikan, jenama mungkin mempertimbangkan remedi untuk memaksa kerja itu disiapkan. Namun, seksyen 20(1)(b) Akta Relif Spesifik 1950 membataskan penguatkuasaan spesifik kontrak yang bergantung kepada kelayakan, kemahuan atau perkhidmatan peribadi. Oleh itu, tuntutan wang atau penyelesaian komersial boleh menjadi pilihan yang lebih praktikal berbanding meminta mahkamah memaksa seseorang menghasilkan video.

Apakah Rumusan Utama Perjanjian Influencer dengan Brand?

• Perjanjian influencer ialah kontrak komersial yang wajar menetapkan hak dan tanggungjawab kedua-dua pihak sebelum kempen dijalankan.
• Persetujuan melalui mesej elektronik boleh mempunyai kesan kontrak apabila syarat pembentukan kontrak dipenuhi.
• Skop kerja, bilangan pindaan, tarikh penerbitan dan standard kelulusan kandungan perlu jelas.
• Bayaran, komisen dan keadaan pembatalan hendaklah mempunyai formula serta tarikh yang boleh dibuktikan.
• Pemilikan dan lesen hak cipta karya yang ditempah perlu dinilai berdasarkan Akta Hakcipta 1987 dan persetujuan bertulis.
• Eksklusiviti dan sekatan persaingan perlu dibaca dengan teliti bersama seksyen 28 Akta Kontrak 1950.
• Apabila pertikaian timbul, bukti kontrak dan pelaksanaan kerja lebih penting daripada dakwaan umum di media sosial.
• Rundingan dan penyelesaian munasabah patut dipertimbangkan sebelum litigasi, terutama jika nilai tuntutan kecil.

Apakah Soalan Lazim Tentang Perjanjian Influencer dengan Brand?

Jika brand hanya memberi produk percuma, adakah saya wajib memuat naik video?

Tidak semestinya. Kewajipan itu bergantung kepada persetujuan yang benar-benar dibuat. Jika produk diberikan sebagai balasan kepada kerja promosi yang telah dipersetujui, kedudukannya berbeza daripada hadiah tanpa syarat. Simpan mesej tawaran dan syarat pemberian produk.

Bolehkah influencer mengenakan caj tambahan apabila brand meminta video baharu?

Boleh dirundingkan dan dipersetujui, khususnya apabila permintaan baharu berada di luar skop asal. Namun, hak untuk menuntut caj tambahan bergantung kepada terma kontrak, perubahan yang dipersetujui dan bukti kerja. Jangan menganggap semua pindaan secara automatik melayakkan bayaran tambahan.

Kalau saya sudah siapkan video tetapi brand tidak meluluskannya, adakah bayaran masih perlu dibuat?

Ia bergantung pada syarat kelulusan, standard hasil kerja yang dipersetujui, sebab penolakan dan tahap pelaksanaan. Jika kontrak tidak menetapkan proses kelulusan dengan jelas, pertikaian tentang bayaran boleh menjadi lebih sukar untuk diselesaikan.

Adakah influencer perlu menjamin jumlah tontonan atau jualan?

Tidak ada kewajipan umum untuk menjamin hasil sebegitu dalam setiap kerjasama. Namun, jaminan atau sasaran prestasi boleh menjadi sebahagian daripada kontrak jika dipersetujui secara sah dan jelas. Bezakan kewajipan menghasilkan kandungan daripada janji mencapai hasil jualan tertentu.

Adakah tag 'paid partnership' atau 'sponsored' perlu dinyatakan dalam kandungan?

Pendedahan hubungan komersial penting dalam pengiklanan digital. Content Code 2022 mengandungi standard penzahiran promosi berbayar dan imbuhan bukan tunai dalam lingkungan pemakaiannya. Kewajipan khusus boleh berbeza mengikut produk, platform dan rejim pengawalseliaan, maka syarat kempen perlu disemak sebelum diterbitkan.

Bolehkah brand meminta influencer memadam video selepas pembayaran dibuat?

Bergantung pada terma tentang tempoh hantaran, hak pemadaman, keadaan krisis reputasi dan siapa yang mempunyai kawalan terhadap akaun. Jika tiada persetujuan yang jelas, hak untuk mengarahkan pemadaman tidak boleh dianggap wujud secara automatik.

Jika perjanjian dibuat melalui agensi, siapa yang patut saya tuntut apabila tidak dibayar?

Pihak yang bertanggungjawab bergantung pada identiti pihak berkontrak, kuasa agensi serta cara tawaran dan invois dibuat. Jenama yang menerima manfaat kempen tidak semestinya menjadi penghutang kontrak dalam setiap keadaan. Semak dokumen dan komunikasi sebelum menentukan pihak yang hendak dituntut.

Adakah perjanjian influencer yang diambil daripada internet sudah memadai?

Templat boleh membantu sebagai senarai semak, tetapi tidak semestinya sesuai untuk struktur bayaran, hak cipta, penggunaan wajah, eksklusiviti dan risiko sesuatu kempen. Templat luar negara juga mungkin menggunakan undang-undang dan remedi yang berbeza daripada Malaysia.